Greek Popular songs sung by Stelios Kazantzidhis
Authentic 78 rpm recordings 1956

Stelios Kazantzidis (1931 – 2001) singer

Stelios Kazantzidis was born in Nea Ionia in 1931 to parents of Pontic (Black Sea Greeks) origin.
In 1950, at the age of 19, Kazantzidis plunged into his singing career at the taverna Telemachos. Soon his group moved to Voutsas’ basement tavern in Kalogreza with higher pay and then to another in Kifissia with a new member, Stelios Chrysinis, who was a blind songwriter and conductor at Columbia records. It was he who taught Kazantzidis everything about singing.
In June 1952 he made his first record but was disappointed with its sales. It was a song by Apostolos Kaldaras titled “I’m going for a swim, come if you like.”
“No one liked it and it didn’t sell. Time went by but still it didn’t sell. It was the greatest disappointment of my life.”
However, a series of hits was to follow, with which Kazantzakis left his own special mark on popular songs with his characteristic voice. With his second record, Yiannis Papaioannou’s “Suitcases”, he began to build his reputation. From 1953-56 he was accompanied on record and in nightclubs by the singers Rena Stamou, Violetta, Mary Grilli and Katy Grey. His engagement to Grey (they had fallen violently in love after meeting at Klouvatos’ nightclub) was broken off in 1956. The next year in Thessaloniki he was to meet the singer Marinella, with whom he formed a professional partnership which from their very first recordings was hugely successful.
In 1965 he appeared for the last time in a nightclub, Margomenos’ Falirikon in Epirou Street, at the age of 34.
His contribution to the recording industry consists of 54 of his own compositions and 313 others. He died on September 14, 2001 at the age of 70.

Στέλιος Καζαντζίδης (1931 – 2001)

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία το 1931 από ποντιακής καταγωγής γονείς.
Το 1950 ο δεκαεννιάχρονος πια Στέλιος, παίρνει το βάπτισμα του πυρός ως τραγουδιστής στην ταβέρνα του Τηλέμαχου. Σύντομα το συγκρότημα αλλάζει στέκι και μεταφέρεται στο υπόγειο του Βουτσά στην Καλογρέζα, με υψηλότερο μεροκάματο και αμέσως μετά σ' ένα μαγαζί στην Κηφισιά, μ' ένα καινούργιο μέλος στην παρέα, τον τυφλό Στέλιο Χρυσίνη, συνθέτη και μαέστρου τότε της Columbia. Είναι ο άνθρωπος που δίδαξε στον Στέλιο τα πάντα γύρω από την τέχνη του τραγουδιού.
Είναι κοντά στα είκοσι, ο Στέλιος, όταν νιώθει το άστρο του να δυναμώνει. Η επαγγελματική, λοιπόν, σχέση του με το τραγούδι ξεκινάει το 1950- 51. Τον Ιούνιο του 1952 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο, απογοητεύεται όμως γρήγορα από την απήχησή του. Ήταν το κομμάτι του Απόστολου Καλδάρα, Για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα. «Ούτε άρεσε, ούτε πουλήθηκαν δίσκοι. Ο καιρός περνούσε, ο δίσκος δεν πουλιότανε. Πέρασα τη μεγαλύτερη απογοήτευση της ζωής μου».
Στη συνέχεια ακολούθησε μια σειρά από επιτυχίες, που άφησαν τη δικιά του σφραγίδα στο λαϊκό τραγούδι μέσα από την ιδιαίτερη φωνή του.
Με το δεύτερό του όμως δίσκο το τραγούδι του Γιάννη Παπαϊωάννου, «Οι Βαλίτσες», αρχίζει να χτίζεται ο θρύλος. Την τριετία 1953-1956, τον συνοδεύουν στους δίσκους και στα κέντρα, η Ρένα Στάμου, η Βιολέτα, η Μαίρη Γρίλλη και η Καίτη Γκρέυ. Ο αρραβώνας τους με την Καίτη Γκρέυ (είχαν γνωριστεί στο μαγαζί του Κλουβάτου κι ο έρωτας ήταν ακαριαίος), διαλύθηκε το 1956. Το 1957 γνωρίζει στη Θεσσαλονίκη τη Μαρινέλλα και γίνονται καλλιτεχνικό ζευγάρι. Γνωρίζουν τεράστια απήχηση από τις πρώτες κιόλας ηχογραφήσεις τους
Το 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε λαϊκό μαγαζί, στο "Φαληρικόν" του Μαργωμένου στην οδό Ηπείρου, εγκαταλείποντας ουσιαστικά το πάλκο, σε ηλικία μόλις 34 ετών.
Η προσφορά του λαϊκού βάρδου Στέλιου Καζαντζίδη στο γραμμόφωνο είναι 54 συνθέσεις δικές του και η ερμηνεία 313 τραγουδιών.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2001 πέθανε, σε ηλικία 70 ετών.